آقای...

ادب مرد به ز دولت اوست.

آیا افشاگری­هاي دکتر احمدی نژاد بر خلاف اخلاق و معارف اسلام بود؟

 

شنيده شد برخي اشخاص، كه قالباً از دوستان گروه­های مخالف دولت بوده و يا در انتخابات 1384 به حمايت از هاشمي رفسنجاني برخواسته بودند، تنها چند ساعت بعد از اتمام مناظره تاریخی ایشان، برای پاک کردن صورت مسأله و انحراف افکار عمومی از فساد مالی خاندان هاشمی و دیگران، افشاگري­هاي رياست محترم جمهوري را از نظر اسلام و شرع مقدس، تهمت و آبروريزي دانسته و آن را عملي زشت و منكري صريح و گناهی کبیره دانستند.

متاسفانه برخی از آنان در لباس علمای دین* بودند که یا ولایت فقیه را منحصر به امام معنا می کردند و پس از امام تنها در جایی حامی انقلاب بودند که مخالفان نظام و رهبری، انقلابی می شدند،

(هوای نفس) : ( عالمان بی عمل)

و یا از اوضاع خاندان هاشمی اطلاع نداشتند، یا به اسم اخلاق و عرفان، اخلاق فردی را با اخلاق حکومتی جابجا می فهمیدند، یا سادگی آنان در میان آشنایان شهره شده بود و به دفعات  موجبات نارضایتی رهبری را با حرف های نسنجیده فراهم کرده بودند و در روزهای پایانی انتخابات هم علی رغم  این که حدود هشتاد درصد از علما، فضلا و طلاب حوزه علمیه قم و بسیاری از طلاب شهرستان ها ،  حامی دولت اسلامی بوده و بیانیه هایی نیز در حمایت از دولت صادر نمو ده اند، عده ای از آقایان این افشاگری ها را بر خلاف دین و نظام می نامند. آیا واقعاً كشور در خطر است، اين آقايان بدانند كه كشور، اسلام و روحانیت در خطر نيست بلكه منافع يك عده پرخور و زورگو در خطر افتاده است. چرا فکر می کنید هاشمی یعنی روحانیت چرا فکر می کنید انقلاب یعنی هاشمی ؟

چرا وقتی طلبه ای در همین حوزه علمیه قم شروع به اعتراض از هاشمی کرد و او را به باد کتک گرفتند کسی برای روحانیت احساس خطر نکرد؟

چرا وقتی بعضی از روحانی نمایان خائن،  به رهبری جسارت کردند آقایان تهمت را گناه کبیره اعلام نکردند؟

چرا به سخنان امام توجه نمی کنید؟

مگر امام نفرمود که اسلام مخالف اشرافی گری است.

امام خمینی(ره):

از اهم مسائلى که باید تذکر بدهم، مسئله‏اى است که به همه روحانیت و دست اندرکاران کشور مربوط مى‏شود، و همیشه نگران آن هستم که مبادا این مردمى که همه چیزشان را فدا کردند و به اسلام خدمت نموده و به ما منّت گذاشتند، به واسطه اعمال ما از ما نگران بشوند، زیرا آن چیزى که مردم از ما توقع داشته و دارند و به واسطه آن دنبال ما و شما آمده‏اند و اسلام را ترویج نموده و جمهورى اسلامى را بپا کردند و طاغوت را از میان بردند، کیفیت زندگى اهل علم است. اگر خداى نخواسته، مردم ببینند که آقایان وضع خودشان را تغییر داده‏اند، عمارت درست کرده‏اند و رفت و آمدهایشان مناسب شأن روحانیت نیست، و آن چیزى را که نسبت به روحانیت در دلشان بوده است از دست بدهند، از دست دادن آن همان و از بین رفتن اسلام و جمهورى اسلامى همان.البته من این نکته را عرض کنم، یک دسته‏اى که در معرض خطر هستند باید خودشان را حفظ کنند، ولى همین‏ها هم باید مواظب باشند که زاید بر میزان نباشد. شما گمان نکنید که اگر با چندین اتومبیل بیرون بیایید وجهه‏تان پیش مردم بزرگ مى‏شود، آن چیزى که مردم به آن توجه دارند و موافق مذاق عامه است، اینکه زندگى شما ساده باشد، همان طورى که سران اسلام و پیغمبر اسلام و امیرالمؤمنین و ائمه ما زندگى‏شان ساده و عادى بود بلکه پایین‏تر از عادى. آنها هم که جمهورى اسلامى را بپا کردند، مردم عادى هستند، و کسانى که بالابالاها نشسته‏اند، هیچ دخالتى در این مسائل نداشته و ندارند. این مردم بازار و کشاورز و کارگران کارخانه‏ها و طبقات ضعیف- به حسب دنیا و قوى به حسب آخرت- هستند که این توقع را دارند که اگر خداى نخواسته، نفوس این مردم از ما منحرف بشود، ضرر آن براى ما تنها نیست، بلکه براى اسلام است. و ما باید حفظ کنیم آنهایى را که اسلام و جمهورى اسلامى را نگه داشته‏اند و بعد از این هم نگه خواهند داشت، و حفظ آن به این است که زندگى ما ساده و عادى باشد. آنهایى هم که مى‏خواهند خودشان را حفظ کنند، باید بدانند که گاهى با یک اتومبیل پیکان بهتر مى‏توانند محفوظ باشند تا وسیله دیگر. و ائمه جمعه و جماعاتى که اگر عادى بیرون بیایند ممکن است از بین بروند، باید به آن مقدارى حفظ کنند که زیاد نباشد. و این‏طور نباشد که امام جمعه‏اى وقتى در خیابان مى‏آید، خیابان را خلوت کنند و هیاهو به راه بیندازند، این‏طور چیزها حیثیتشان را در جامعه ساقط مى‏کند. بزرگى شما آقایان به دنیا نیست، بزرگى شما به آخرت است، و اینکه پیش خدا آبرومند باشید. و این یک مسئله مهمى است که دخالت در حفظ جمهورى اسلامى دارد و ما باید خیلى مواظب باشیم، و اهل علم و دولت و دست اندرکاران بیشتر باید مواظب باشند، چرا که همه دنبال این هستند که نقطه ضعفى، خصوصاً از اهل علم پیدا کنند و در همه جا مطرح سازند. و ما باید به گونه‏اى زندگى کنیم که اگر چنانچه آن را از ما گرفتند، حسرت نخوریم، نه اینکه مثل رئیس جمهور امریکا که اگر این مقام را از او بگیرند شاید از حسرت دق کند!.

( صحیفه امام، ج‏19، ص: 318)

 همچنین مراجعه کنید به : صحیفه امام، ج‏21، ص: 440؛ صحیفه امام، ج‏16، ص: 443؛ صحیفه امام، ج‏5، ص: 547 ؛ صحیفه امام، ج‏18، ص: 30؛ صحیفه امام، ج‏18، ص: 29و...

اینها گوشه ای از فرمایشات امام (ره) است که همه شما به این جملات که می رسید دیگر از امام خرج نمی کنید و خودتان صاحب نظر می شوید.

آیا شما نمی دانید که در داخل کشور و در میان توده های مردم به خاطر چپاول ثروت­های عمومی و جابه جایی و تحریف ارزش های دینی نسبت به انقلاب بدبینی ایجاد شده؟

اگر مانند کبک سرمان را زیر برف نکنیم شاهد خواهیم بود که از سال 60 زمزمه های فراوانی در مورد فساد مالی مسوولان و آقازاده ها در میان خانواده های مسلمان مطرح است  و انقلاب در میان توده مردم هر روز مورد انتقاد قرار می گیرد، این در شرایطی است که ثروتمندانی هم که  توجهی به اسلام نداشتند از فرصت بدست آمده بر ضد نظام استفاده می کردند و انقلابیون نیز به خاطر شخصِ ِرهبری سکوت می­کردند؛ ولی اینک دیگر جای سکوت نیست، چرا که هاشمیان آمده­اند تا با مقدم هچینی برای تشکیل شورای رهبری به ریاست هاشمی رفسنجانی و مدیریتی طاغوتی تغییر ارزش ها را سرعت دهند و عبارت علی الاسلام السلام را معنا کنند.

به راستی چه شده که وقتی واقعیاتی در بین توده مردم  مبنی بر فساد  مالی خاندان هاشمی و اطرافیان وی مطرح بود، کسی دم از نظام و انقلاب وشورش داخلی نمی زد و آقایان سکوت می کردند؟ چرا آقای هاشمی در یک بیانیه رسمی تکذیب نکرد و چرا حرف ها و سوالات مردم روز به روز بیشتر شد و کمتر نشد؟ در تمام دنیا رسوایی مالی ، یک ننگ غیرقابل تحمل است به گونه ای که در برخی از کشورها ، عوامل فساد ، پس از رسوایی ، بهترین راه برای فرار از مجازاتهای قانونی و شماتت مردم را در خودکشی می بینند .مگر مواضع آنان به خطر افتاده که از دین مردم برای از بین رفتن مبانی دینی مایه می­گذارند؟ آیا آقای احمدی نژاد که در مقام اجرایی کشور ، به عنوان شخص اول مدیریت اجرایی و شخص دوم سیاست خارجی ، بسیاری از اخبار و اطلاعات نظام را می داند باید دروغگو جلوه داده شود؟

مگر نه این است که رهبر معظم انقلاب  در مورد دولت نهم فرمودند:

با روی کار آمدن دولت نهم انقلاب در مسیر واقعی خود قرار گرفت.

گناه احمدی نژاد چیست؟

آقایان لطفاْ برای فهم شاخص های دولت اسلامی اینجا را کلیک کنید

به راستی چرا حجاريان تئوریسین اصلاحات و مسوول ایجاد جنگ روانی جبهه هاشمیون می گوید : ماندن این دولت برای 4 سال دیگر برای كشور فاجعه‌بار است. او کسی است که در روزهای گذشته خطاب به موسوی گفت: آنقدر بگو احمدی نژاد دروغگو است که اگر گفت ماست سفید است دیگر مردم باور نکنند.[1] آیا آقایان هم باید به جبهه مخالف بپیوندند.

رییس جمهوری که بسیار مورد تایید رهبری و همه علمای راستین اخلاق و قشر درد کشیده است و به عنوان شخصی با تقوا از او یاد می شود، چرا باید مورد اتهام بی مانند عده ای فاسد معلوم الحال قرار بگیرد؟

افکار و اعمال او به رهبری نزدیک تر است یا احمدی نژاد؟ چرا آقایان اینطور بی منطق از او دفاع می کنند؟

مقام معظم رهبری:

ميان آقاي هاشمي و رئيس جمهور نيز از سال 84 اختلاف نظرهاي متعددي درباره مسائل خارجي، نحوه اجراي عدالت اجتماعي و برخي مسائل فرهنگي وجود دارد كه البته نظر رئيس جمهور به نظر بنده نزديكتر است.

به نامه اخیر هاشمی به رهبری توجه کنید تا جایگاهی را که برای خود قائل است در بیاناتش بفهمید ؟ آیا ایشان خود را فرمانبردار ولی فقیه می داند؟*

آیا واقعا خاندان هاشمی و دوستان وی پاک ترین زندگی را دارد؟

کلیک کنید

ما خود شاهد بودیم که وقتی دکتر احمدی نژاد افشاگری کرد این بغض فروخرده مردم بود که منفجر شد ، نه چیز دیگری، هاشمی از چه نگران است؟ عده ای از آقایان علما از چه نگرانند؟ از آبرویی که سال ها پیش از دست رفت، از مال و ثروتی که باید به بیت المال بازگردد؟

راستی بعد از مناظره چه اتفاقی افتاد؟ یکی می­گفت پسران هاشمی و عتیقه، یکی می گفت فائزه و کانادا، یکی می گفت مترو تهران و هاشمی، یکی صنعت نفت، یکی کیش، یکی هواپیمایی، یکی کشتی سازی، یکی سوارکاری و دیگری هاشمی و شورای رهبری .... آری این عقده فرو ريخته حزب‌الله و مردم انقلابي ايران بود.

خانواده هاشمی چرا به مخالفان دولت کمک می کنند؟

کلیک کنید

کلیک کنید

فائزه هاشمی در همایش حامیان موسوی به احمدي‌نژاد توهین می کند.

کلیک کنید

کلیک کنید

او ستاد دختران حامی موسوی را سامان می دهد. مهدی هاشمی نماینده پدر در جمع اصلاح‌طلبان حامی موسوی است. فاطمه هاشمی برای میرحسین در استان ها سخنرانی می کند. محمد هاشمی احمدي‌نژاد را بنی صدر خطاب می کند. حسین مرعشی کارگزاران را پشت سر موسوی بسیج کرده است. کرباسچی از تریبون کروبی به احمدی نژاد می تازد. پول تکنوکرات ها به "شعارهای سبزی" تبدیل می شود که در خیابان ها علیه احمدی  نژاد سر داده می شود. دعوا بر سر چیست؟

سایت های متعلق به خانواده هاشمی را مرور کنید تا مطمئن شوید که با چه کسانی هم دست هستند:

اکبر هاشمی رفسنجانی

جمهوریت

آینده نیوز

ما نبايد چشم را روي واقعيت‌هايي كه موجود است بگذاريم.

اين يك واقعيت تلخ است كه بايد اعتراف كنيم.

خطاب به آن عده از روحانیونی که در مقابل سیل خروشان فضلا و علمای حوزه علمیه قم و سراسر کشور هستند عرض می کنیم: آیا عامل اصلي انحراف صدر اسلام و تبديل خلافت اسلامي به سلطنت اموي همان دنيا‌گرايي و ثروت اندوزي بزرگان انقلاب محمدي (ص) نبود.

در مُرُوج الذهب مسعودي يك فهرست سرسام آوري از كساني كه از صحابه در صدر اسلام صاحب خانه‌ها و زمين و مال و اموال شدند مي‌آورد که از جمله آنها كساني هستند كه در مقابل امام علي (ع) قرار گرفتند و با آن مظهر عدالت جنگيدند. آنها در طول 25 سال صاحب هزاران رأس اسب و شتر و گوسفند و هزاران درهم و دينار و املاك و كاخ‌ها شدند. در مورد بعضي نوشته است هنگام مرگ شمش‌هاي طلاي آنها با تبر شكسته و تقسيم شد. آنها با علي جنگيدند، از معاويه حمايت كردند و نقش اساسي را در تغيير حكومت اسلامي به سلطنت اموي و مرواني داشتند. آنها اين اموال را جز از راه نزديكي و ارتباط با حكومت به دست نياوردند.

در آن مقطع تاریخی تنها يك نفر زبان به اعتراض گشود و آن ابوذر بود. اگر اصحاب ديگر از ابوذر حمايت مي‌كردند، قطعاً ريشه انحراف خشكيده مي­شد. ولی ابوذر به تبعيد رفت و تنها علي و حسين علیهما السلام او را بدرقه كردند. آری، فاصله گرفتن از مردم موجب عدم تشخیص درست حق و باطل می شود و بدبینی مردم را به کارگزاران و اصل نظام و حکومت ایجاد می کند. و سرنگونی اکثر حکومت ها ی دنیا نیز ناشی از مخالفت های مردمی و فاصله طبقاتی است.

حضرت علی علیه السلام می‏فرمایند:

«الناس بامرائهم اشبه منهم بابائهم[2].

مردم به زمامدارانشان بیش از پدرانشان شباهت دارند .»

اگر زمامداران اهل خیر باشند آنان نیز آنگونه خواهند شد و اگر به دنبال منافع خود باشند دیگر چه انتظاری از مردم داریم؟

امام علی علیه السلام در نخستین روز بیعت ‏خود در مسجد پیامبر صلی الله علیه و آله، بر بالای منبر رفته و برنامه‏های خود را بدون پرده‏پوشی چنین اعلام کرد:

«هان، بدانید که اوضاع و احوال جامعه شما به همان گونه‏ای بازگشته است که در روز بعثت پیامبر بود . سوگند به آن که او را برانگیخت تا حق را بگستراند و برقرار سازد، باید سخت زیر و رو و آزموده شوید . سپس بیخته و از هم جدا گردید و بر هم زده شوید; چنان که کفگیر در ته دیگ طعام زنند; بدان سان که هر که پایین افتاده فرا رود و هر که فرا رفته به زیر آید . باید پیش افتادگانی که عقب مانده‏اند، پیش افتند و پس افتادگانی که به ناروا سبقت جسته و برتر شده‏اند، به عقب کشانده شوند . به خدا سوگند، نه به اندازه سر سوزنی حقیقت را پنهان کردم و نه هیچ نوع دروغی گفتم .» [3]

حضرت امیر علیه السلام به‏طور پنهانی و یا آشکار به حساب‏رسی کارگزاران خود می‏پرداخت؛ چنان‏که می‏بینیم برای آگاهی از اوضاع و احوال زیاد بن ابیه که کارگزار آن حضرت در فارس بود، ماموری را فرستاد و به او دستور داد پس از حساب‏رسی کامل، آنچه را که زیاد گرد آورده است، نزد من بیاور . زیاد گزارش نادرستی به مامور داد . امام از طریق دیگر ماموران خویش دانست که زیاد گزارش نادرست‏به مامور او داده است از این‏رو، نامه‏ای به وی نوشت:

«ای زیاد! به خدا سوگند تو دروغ گفته‏ای و اگر خراج و مالیاتی را که از مردم گرفته‏ای کامل نزد ما نفرستی، بر تو بسیار سخت‏ خواهیم گرفت و مجازات سختی خواهی دید، مگر اینکه آنچه گزارش داده‏ای محتمل باشد .[4]

در جای دیگری فرمود:
«وَ الله لو وَجدته قَد تَزوج بِه النّسآء وَ ملک بِه الاماء لرددته الى بِیت المال فَاِنّ فى العَدْل سعة و من ضاق علیه العدل فالجور علیه اضیق؛
به خدا سوگند اگر بیابم که ( اموال عمومی) به مهر زنان در آمده یا بهاى کنیزکان شده، آن را به بیت المال بازمى گردانم، همانا در عدالت گشایشى است و کسى که عدالت بر او تنگ آید پس ستم بر او تنگ تر است.»

همچنین‌ وقتی‌ علی‌ بن‌ هَرَمه‌ که‌ ناظر بازار اهواز بود و از بازاریان‌ رشوه‌ گرفت، حضرت‌ نامه‌ای‌ به‌ رفاعة‌ بن‌ شداد قاضی‌ منصوب‌ خود در اهواز می‌فرستد و مرقوم‌ می‌دارد وقتی‌ نامه‌ام‌ به‌ تو رسید ابن‌ هرمه‌ را از بازار برکنار کن‌ و به‌ مردم‌ اعلام‌ کن‌ و او را زندانی‌ کن‌ و حکم‌ من‌ را به‌ کارگزارانت‌ اعلام‌ کن‌ و هر گونه‌ غفلت‌ و تفریطی‌ موجب‌ هلاکت‌ در نزد خداوند خواهد شد. در این‌ نامه‌ حکم‌ عزل‌ رفاعه‌ نیز صادر می‌شود.

در زیر ، برخی دیگر از توصیه های امام علی (ع) در ارتباط با دست اندازی به بیت المال و برخورد با رانت خواران مورد اشاره قرار گرفته است :

۱- کسی که امانت را خوار شمرد و در خیانت گام بردارد و خود و دینش را از آن منزه نسازد، درهای ذلت و رسوایی را در دنیا به روی خود گشوده و در قیامت خوارتر و رسواتر خواهد بود. (نهج البلاغه – حکمت ۷۳)

۲- بزرگترین خیانت ، خیانت به امت است و رسواترین تقلب ، تقلب حاکمان است. (نهج البلاغه –رساله ۲۶-انساب الاشراف)

۳- خداوند بر پیشوایان عدل واجب کرده است که زندگی خود را با توده ضعیف مردم هم اندازه سازند تا فشار فقر بر آنان باعث نافرمانی از خداوند نشود. (مستدرک نهج البلاغه ص۱۸۱)

آقایان هاشمی، کروبی، موسوی و رضایی ، آیا بعد از انقلاب طعم فقر را چشیده اید؟

آقای کروبی که جدیداً آیت الله هم شده ای ، شما مایه ننگ روحانیت هسی.

 راستی قضیه زندان بنیاد شهید را جواب ندادید؟

کلیک کنید

۴- شبی عقیل به عنوان مهمان بر حضرت علی (ع) در کوفه وارد شد. آنحضرت ، مقدم برادر را گرامی شمرد و او را احترام کرد. امام حسن مجتبی علیه السلام به اشاره پدرش یک پیراهن و یک ردا، از مال خود به عقیل اهدا کرد. هوا گرم بود، علی و عقیل روی بام دارالاماره کوفه نشسته بودند. عقیل انتظار سفره رنگینی داشت، بر خلاف انتظارش غذای ساده ای بیش نبود. عقیل حاجت خود را اظهار کرد و گفت: زودتر باید به خانه ام برگردم و خیلی مقروضم. آمده ام شما دستور بدهید قرض من را بدهند. فرمود: چقدرمقروضی؟ گفت: صدهزار درهم. فرمود: چقدر زیاد! بعد فرمود: متأسفم که اینقدر تمکن ندارم که همه قرضهای تو را بدهم ولی همینکه موقع حقوق و تقسیم سهمیه ها شد من از سهم خودم تا آن اندازه ای که مقدور است خواهم داد. عقیل گفت: سهم تو که چیزی نیست، چقدرش را می خواهی خودت برداری و چقدرش را به من بدهی، دستور بده از بیت المال بدهند. فرمود: بیت المال که ملک شخصی من نیست، من امین مال مردمم ، نمی توانم از بیت المال به تو بدهم. بعد که دید عقیل خیلی سماجت می کند از همان پشت بام که به بازار مشرف بود و صندوقهای تجار دیده می شد به صندوقها اشاره کرد و فرمود: من یک پیشنهاد به تو می کنم که اگر عمل کنی همه قرضها را می دهی و آن اینکه این مردم تدریجا به خانه ها می روند و اینجا خلوت می شود و صندوقهاشان که پر از درهم و دینار است اینجا هست، همینکه خلوت شد برو و این صندوقها را خالی کن و قرض هایت را بده. عقیل گفت برادرجان سر به سر من می گذاری، به من پیشنهاد دزدی می کنی، مگر من دزدم که بروم مال مردم بیچاره ای را که راحت درخانه های خود خوابیده اند بزنم؟! فرمود: چه فرق می کند که از بیت المال به ناحق بگیری و یا این صندوقها را بزنی، هر دو دزدی است. بعد فرمود: پیشنهاد دیگری به تو می کنم. در این نزدیکی کوفه شهر قدیمی حیره است و مرکز بازرگانان و ثروتمندان عمده ای است. شبانه دو نفری می رویم و بر یکی از آنها شبیخون می زنیم. عقیل گفت: برادرجان من از بیت المال مسلمین کمک می خواهم وتو این حرفها را به من می زنی؟! فرمود: اتفاقا اگر مال یک نفر را بدزدی بهتر است از این که مال صدها هزار نفر را بدزدی. چطور است که ربودن مال یک نفر اسم دزدی دارد و ربودن اموال عمومی دزدی نیست؟

۵- علی بن رافع در دوران حکومت حضرت علی (ع) ، مسوول بیت المال و کاتب امام بود. در آن زمان در بیت المال، گردنبندی از لؤلؤ وجود داشت که از غنیمت‌های جنگ جمل بود.

یکی از دختران امیرالمؤمنین علیه السلام به علی بن رافع پیغام داد که گردنبند را به او امانت بدهد تا در عید قربان به گردن بیندازد و پس از سه روز برگرداند، با این ضمانت که اگر خسارتی دید، بهایش را بپردازد.

امیرالمؤمنین گردنبند را به گردن دخترش دید، آن را شناخت و از او پرسید:« این را از کجا آوردی؟!» او پاسخ داد:« از علی بن ابی رافع، عاریه گرفتم تا در عید از آن استفاده کنم و بعداً به او برگردانم».

امام، علی بن رافع را احضار کرد و به او فرمود:« آیا به مسلمانان خیانت می‌کنی؟» او جواب داد:« از خیانت به مسلمانان به خدا پناه می‌برم».

امام فرمود:« پس چگونه بدون اجازه من و رضایت مسلمانان، گردنبندی را که در بیت المال بود به او عاریه دادی؟».

علی بن رافع گفت:‌« ای امیرالمؤمنین، او دختر توست؛ از من درخواست کرد که گردنبند را برای روز عید به او امانت بدهم؛ من هم دادم و خود نیز ضمانت کردم که آن را سالم به جایش برگردانم».

امام به او فرمود:« گردنبند را همین امروز به جایش برگردان و حواست باشد دیگر از این کارها نکنی که تنبیه می‌شوی. دخترم نیز اگر گردنبند را به عاریه و با ضمانت نگرفته بود، سزاوار بود دستش به خاطر دزدی قطع شود؛ و در این صورت، او اولین زن از بنی هاشم بود که دستش به دلیل دزدی قطع می‌شد.

وقتی خبر به گوش دختر امیرالمؤمنین رسید، به پدرش گفت:« ای امیرالمؤمنین ، من دختر تو و پاره تن تو هستم. برای استفاده از این گردنبند، چه کسی سزاوارتر از من است؟».

امام به او فرمود: ای دختر علی بن ابی طالب، خودت را از مرز حق خارج نساز. آیا تمام زنان مهاجر در این عید می‌توانند مثل تو از چنین زینتی استفاده کنند؟».

سرانجام، علی بن ابی رافع گردنبند را از دختر امیرالمؤمنین گرفت و به بیت المال برگرداند.

۶- امام علی (ع) در نامه چهلم خطاب به برخی از کارگزاران می فرماید: به من خبر رسیده که کشت زمینها را برداشته و آنچه را که می توانستی گرفته و آنچه در اختیار داشتی به خیانت خورده ای ! پس هرچه زودتر حساب اموالت را برای من بفرست ! و بدان که حسابرسی خداوند از حسابرسی مردم سخت تر است.

۷- حضرت علی (ع) در نامه چهل و سوم که بر اساس گزارشی رسیده از مصقله بن هبیره شیبانی کارگزار آن حضرت در منطقه اردشیر خره (فیروزآباد فارس) صادر شده او را بر رعایت نکردن عدالت توبیخ می کند و می نویسد: در باره تو به من گزارشی داده اند که اگر چنان کرده باشی خدای خود را به خشم آورده ای و امام خویش را نافرمانی کرده ای. خبر رسید که تو غنیمت (بیت المال) مسلمانان را که نیزه ها و اسبهایشان گرد آورده و با ریخته شدن خونهایشان به دست آمده به عربهایی که خویشاوندان تو هستند و تو را گزیده اند پخش می کنی ! به خدایی که دانه را شکافت و پدیده ها را آفرید! اگر این گزارش درست باشد در نزد من خوار و منزلت تو سبک گردیده است. پس حق پروردگارت را لبیک شمار و دنیای خود را با نابودی دین آباد مکن که زیانکارترین انسانی.

۸- امام علی علیه السلام در امر نظارت بر حرکات و رفتار کارگزاران حتی مسایل معمولی و پیش پا افتاده را نادیده نمی گرفت و از آنان بازخواست می کرد. از این رو در نامه به عثمان بن حنیف ، وی را به جهت شرکت در میهمانی بعضی اشراف بصره مورد توبیخ و سرزنش قرار می دهد و می گوید: گمان نمی کردم میهمانی شخصی را بپذیری که نیازمندانشان با ستم محروم شده و ثروتمندان آنان بر سر سفره و دعوت شده اند! بنگر در کجایی و بر سر کدام سفره می خوری ! پس آن غذایی که حلال و حرام بودنش را نمی دانی دور بیفکن و آنچه را به پاکیزگی و حلال بودنش یقین داری مصرف کن.

۹- امام علی (ع) دوستی در بصره به نام علا ابن زیاد (۴۸) دارد. او مریض می شود و امام به عیادت او می رود. مولا علی (ع) هنگامی که خانه عریض و طویل او را می بیند خطاب به او می گوید: با این خانه وسیع در دنیا چه می کنی در حالی که در آخرت به آن نیازمندتری. علا سپس شکایت برادرش عاصم را که گوشه گیری را انتخاب کرده و لباسهای مندرس پوشیده به علی علیه السلام می کند. مولا فرمان می دهد که او را احضار کنند. وقتی او را می آورند خطاب به او می گوید: ای دشمنک جان خویش! شیطان بر تو راه یافته و تورا صید کرده آیا به خانواده ات رحم نمی کنی… عاصم بن زیاد عرض کرد: «یا علی ! من از تو پیروی می کنم.» امام علی (ع) در جواب گفت: خداوند متعال بر پیشوایان عدل و حق واجب کرده است که برخود سخت گیرند و شیوه زندگی را هماهنگ با وضع زندگی طبقه ضعیف مردم قرار دهند تا ناداری و فقر فقیر را از جا به در نبرد.

ابن ابی الحدید در این باره می نویسد: پس از فرمایش امام علی (ع) به عاصم وی از مکانی که در آن نشسته بود حرکت نکرد مگر اینکه عاصم لباسهای کهنه و مندرس را به در کرد و لباس نو پوشید.

۱۰- عبدالله بن ابى رافع گوید: طلحه و زبیر نزد امیرمؤمنان على(ع)آمدند و گفتند: «عمر» در تقسیم بیت المال با ما اینگونه رفتار نمى کرد. على(ع) فرمود: پیامبر با شما چگونه رفتار مى کرد؟ اینان ساکت شدند. حضرت فرمود: آیا پیامبر خدا بیت المال را به تساوى بین مسلمانان تقسیم نمى کرد؟! گفتند: بلى. على(ع) فرمود: آیا شیوه پیامبر سزاوارتر به پیروى است یا شیوه عمر؟! گفتند: شیوه رسول خداسزاوارتر است. ولى اى امیرمؤمنان ما داراى سوابق (انقلابى!) هستیم و زحمت و مشقت کشیده ایم و در راه اسلام رنج برده ایم و از نزدیکان پیامبریم!

على(ع)فرمود: آیا سابقه شما بیشتر است یا من؟ گفتند: سابقه تو. فرمود: آیا نزدیکى شما به پیامبر بیشتر است یا نزدیکى من؟ گفتند: نزدیکى تو. فرمود: آیا شما بیشتر در راه اسلام رنج بردید یا من؟ گفتند: شما. فرمود: فَوَاللهِ ما أنَا و أَجیرى هذا إلّا بِمَنزِلَة واحِدَة;

پس بخدا قسم من و این اجیرم مساوى هستیم.

۱۱- امام على(ع) روز اول حکومت خود اولین برنامه اش را مصادره اموال خائنان بیت المال اعلام مى کند و بدین ترتیب لرزه بر اندام قارونهاى به ظاهر مسلمانى مى اندازد که با چپاول بیت المال به ثروت انبوه رسیده بودند. همین على(ع) مو به مو عدالت را نسبت به خود و نزدیکترین نزدیکانش نیز اجرا مى کند. هنگام تقسیم بیت المال کودکى از نوه هاى امام آمد و چیزى برداشت و رفت. امام سراسیمه بدنبال وى دوید و آن را از دستش گرفت و به بیت المال برگردانید. مردم به حضرت گفتند: این کودک هم سهمى دارد. امام فرمود: هرگز! بلکه تنها پدرش سهم دارد آن هم بقدر سهم هر مسلمان عادى; هرگاه آن را گرفت هر قدر که لازم بداند به آن طفل نیز خواهد داد»

او حقوقى یکسان به همه مى داد. خواهرش، ام هانى، ۲۰ درهم حقوق مى گرفت; کنیزش نیز ۲۰ درهم! این امر مورد اعتراض ام هانى قرار گرفت و فوق العاده ناراحت شد. حضرت فرمود: در کتاب خدا تبعیضهاى نژادى ظالمانه و نارواست.

۱۲- روزى امام على (ع) یکى از خویشاوندان خود را که به بیت‏المال خیانت کرده بود تهدید نمود و خطاب به وى فرمود: «به خدا سوگند، اگر حسن و حسین هم دست به چنین خیانتى مى‏زدند، هرگز از آنان هواخواهى و پشتیبانى نمى‏کردم و ذرّه‏اى در تصمیم‏گیرى من تأثیر نمى‏گذاشت.»

۱۳- امام علی (ع) با صدور بخش‏نامه‏هاى مختلف، مدیران و مسئولان حکومتى را از ثروت‏اندوزى و سوء استفاده از بیت‏المال برحذر می داشت. افزون بر آن، با متخلفان اقتصادى برخورد می نمود و مهم‏تر از همه، به توزیع عادلانه ثروت‏ها و اموال عمومى براى همه مردم و شهرها می پرداخت. نکته قابل توجه آن است که امام (ع) خود از هرگونه ثروت‏اندوزى پرهیز نمود و زهدگرایى خویش را به نمایش گذاشت. پارسایى و زندگى ساده امام به گونه‏اى بود که عمل‏کرد خلفاى پیشین نزد مردم زیر سؤال رفت. آن حضرت درباره وضع زندگى خود خطاب به مردم کوفه فرمود: «اى مردم! اگر من از شهر شما با چیزى بیش از مرکب سوارى و بار و بُنه و غلام خود بیرون روم، به شما خیانت کرده‏ام.»

علی در راه خدا از کسی ملاحظه نداشت بلکه اگر به کسی عنایت می ورزید و از کسی ملاحظه می کرد به خاطر خدا بود. قهرا این حالت دشمن ساز است و روح های پرطمع و پر آرزو را رنجیده می کند و به درد می آورد. در میان اصحاب پیغمبر هیچکس مانند علی دوستانی فداکار نداشت، همچنانکه هیچکس مانند او دشمنانی اینچنین جسور و خطرناک نداشت. مردی بود که حتی بعد از مرگ، جنازه اش مورد هجوم دشمنان واقع گشت. او خود از این جریان آگاه بود و آن را پیش بینی می کرد و لذا وصیت کرد که قبرش مخفی باشد و جز فرزندانش دیگران ندانند، تا آنکه حدود یک قرن گذشت و دولت امویان منقرض گشت، خوارج نیز منقرض شدند و یا سخت ناتوان گشتند، کینه ها و کینه توزیها کم شد و به دست امام صادق تربت مقدسش اعلان گشت.
سراسر وجود علی، تاریخ و سیرت علی، خلق و خوی علی، رنگ و بوی علی، سخن و گفتگوی علی درس است و سرمشق است و تعلیم است و رهبری است. همچنان که جذبهای علی برای ما آموزنده و درس است، دفعهای او نیز چنین است.

برادرانی که امروز همه اخلاق اسلامی را معنا نموده و القا می کنید که افشاگری ها خلاف اخلاق بود، آیا اگر احکام اسلام زیر پا گذاشته شود باز چنین بیانیه ­هایی صادر می کنید؟ یا از مرحله احکام گذشته اید و فقط مشکل بر سر اخلاق جامعه است؟

آیا اصل اسلام را رها کرده اید و افشاگری را چنان چه خودتان می خواهید معنا می کنید و اجتهادتان را به رخ می کشید.

این عبارات را یک طلبه درس خارج فقه و اصول حوزه علمیه قم می­نویسد نه یک فرد عامی که به رگبار بی اطلاعی متهم شود.

آیا واقعا ًموسوی که خود را حامی و یار و دوست دار اصول می داند شخصی انقلابی می دانید؟ و به همین اکتفا می کنید؟

 آیا انتخاب اصلح واجب نیست؟ کلیک کنید

اصلح کیست؟ آیا بیانات رهبری را در مورد اصلح تا به حال نشنیده اید؟

مگر اصلح نباید لااقل اسلام را بشناسد .

به اصل ولایت فقیه  التزام عملی داشته باشد.

دشمن شاد کن نباشد.

مگر نه اینکه در روایات ما می فرمایند می­خواهی کسی را بشناسی از دوستانش بشناس؟

دوستان آقایان موسوی و کروبی و رضایی کیانند؟

آیا موسوی به حرف هایی که می زند اعتقاد دارد؟

آیا او قانون گراست؟

 چه موقعی او قانون گراست؟

کلیک کنید

آیندگان خواهند فهمید که موسوی کیست

 و چه خیانتی به ملت کرده است؟

کلیک کنید

چرا موسوی دائما دم از قانون می زند؟

راه تحقیق باز است.

با مروری به سوابق حامیان و حال فعلی آنان به روشنی دست های پلید انحراف رو خواهد شد. اگر وقت داشتید به کارنامه گذشته و حال برخی از حامیان موسوی مراجعه کنید : شیخ یوسف صانعی، اکبر هاشمی رفسنجانی، محمد موسوی خوئینی‌ها، سید محمد خاتمی، مهدی کروبی ( به شرط تصدی چند وزارتخانه کلیدی)، عزت‌آلله سحابی، بهزاد نبوی، هاشم آقاجری، مصطفی تاجزاده، سعید حجاریان، حمید رضا جلائی‌پور، الهه کولایی، ، مصطفی معین، مرتضی الویری، مجید انصاری. و محسن مخملباف، اعظم طالقانی .

کلیک کنید

لیست حامیان آقایان کروبی و رضایی را خودتان بررسی کنید و ببینید عقایدشان چیست؟

آیا همبستگی احزاب رسوا شده همچون مشارکت، سازمان مجاهدین، نهضت آزادی و ... با میرحسین موسوی، بخش دیگری از انحراف از انقلاب و اسلام نیست. کسی سوال کند: آقایانی که اصلاح طلبی هستید که به اصول برمی گردید کی می خواهید به اصول برگردید.

 براساس آیه 51 سوره کهف:

ما كنت متخذ المضلين عضدا:

و من هیچ گاه گمراه کنندگان را دستیار خود قرار نمی دهم.

نباید نفوذ اطرافیان را دست کم گرفت.

آری گناه احمدی نژاد این است که بر خلاف موسوی که با احزاب منحرف از اسلام اعلام همبستگی کرده، دست دوستی به آنان نداد.

از آقای میر حسین موسوی در مورد دین و احترام به مراجع تقلید فقط یک سوال میپرسیم: کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان که هم شما و هم همسرتان قرار است تصویب کنید نظر مرجعیت دینی است؟

کلیک کنید

آیا موسوی واقعا اصول گرا شده یا این که از اصول توبه کرده است؟

کدامیک صحیح است:

کلیک کنید

آقایان اساتید اخلاقی که افشاگری را گناه کبیره می دانید آیا افشاگری حرام است حتی اگر نظام اسلامی را از  خطر نجات دهد؛ مگر شما نمی گویید انتخاب اصلح واجب است، چون اگر این آقا فردا رییس جمهور شد و گناهی کرد و ما می دانستیم که او کیست و چه کاره است ، هر گناهی که می کند به اسم من و شما هم ثبت می شود؟

آقایان: حرمت انقلاب بيش از همه افراد است.

آقایانی که هر وقت کم می آورید دم از امام و رهبری می زنید:

آیا استعفای نابهنگام آقای محسن رضایی از سپاه مورد رضایت رهبری بود؟

کلیک کنید

سایت وابسته به رضایی را هم مرور کنید

کلیک کنید

آیا میر حسین موسوی با اجازه ولی فقیه که اطاعتش بر همگان واجب است در جلسات تشخیص مصلحت غایب است؟

راستی ملی مذهبی هارا هم حتما طبق نظر امام و رهبری به خیمه تان راه می دهید.

شما که با آنان کاری نداشتید پس چطور شده اعظم طالقانی در قم به حمایت از شما سخنرانی می کند؟

کلیک کنید

کلیک کنید

 

ایا شما افکار ملی مذهبی ها را نمی دانید یا خود را به ...؟

کلیک کنید

کلیک کنید

کلیک کنید

کلیک کنید

کلیک کنید

 

آیا آقای کروبی با رضایت رهبری قربان صدقه آقای عبدالکریم سروش می رود؟

اصلاْ شما می دانید سروش چه عقایدی دارد؟

آیا شما واقعاْ آنقدر توان علمی دارید که بتوانید تشخیص دهید که حرف های سروش حق است یا باطل؟

اگر نمی داانید لااقل به علمای بزرگ و مراجع تقلید مراجعه کنید تا سروش را به شما معرفی کنند.

آقای کروبی کلیک کنید

باز هم کلیک کنید

کلیک کنید

کلیک کنید

کلیک کنید

و...

چرا بعضی ها این گونه سطحی نگرند که هنوز اخلاق حکومتی را با اخلاق فردی تشخیص نمی دهند .باید بگوییم که  گاهی باعث این انحراف خواص جامعه و علما هستند. مگر طلحه و زبیر از اصحاب و عالمان امت نبودند.

 

آری حرف‌های احمدی‌نژاد «اخلاقی» نبود! چون اخلاق رفت.

آنها که ۴‌سال، هر روز و هر شب تمام مرزهای اخلاقی و اعتقادی را زیر پا گذاشتند و از هر ابزاری برای تخریب و توهین و تهمت به منتخب ملت دریغ نکردند، آنهایی که به قد و قواره و قیافه و خانواده احمدی‌نژاد هم رحم نکردند، آن‌هایی که در میان حامیان سبزپوش خود، منتخب یک ملت هفتاد میلیونی را «کوتوله» نامیدند و وی را با بدترین وضع تحقیر نمودند، اکنون پرچمدار احترام و تکریم و اخلاق و انسانیت شده‌اند! از خوانندگان عزیز این مطلب را می‌پرسیم:  کدامیک بی‌ادبانه‌تر است؛ چهل و پنج دقیقه افشاگری یا چهارسال تهمت و توهین؟

کلیک کنید

 شکر خدا همگی هم یادمان رفته که رهبری فرمودند:

این فضای بی بند وباری در حرف زدن و اظهار نظر علیه دولت مسائلی نیست که خداوند به آسانی از آن ها بگذرد.

آری در این قبیل امور حمایت از فرمایش رهبری و بیانیه دادن خیلی مهم نیست ولی حالا که مواضع بعضی ها به خطر افتاده همه اهل اخلاق و عرفان و سیر وسلوک شده اند.

آری احمدی نژاد نباید اسم می‌برد!

کسانی که چهارسال احمدی‌نژاد را به بلوف‌زدن و دروغ‌گفتن درباره مفاسد اقتصادی متهم می‌کردند و می‌گفتند اگر دکتر راست می‌گوید چرا اسم نمی‌برد؛ اکنون ناراحتند که چرا احمدی‌نژاد اسم چند نفر را برده است! مشخص نیست احمدی‌نژاد بالاخره در راه مبارزه با مفاسد اقتصادی، باید اسم اشخاص را ببرد یا نبرد!

کسانی که حیثیت چند آقازاده مفسد را با حیثیت نظام گره می‌زنند و افشاگری‌های احمدی‌نژاد را، هتک حرمت نظام می‌خوانند بدانند که آبروی شهدا و امام شهدا، هرگز با رسوایی چند مفسد خدشه‌دار نخواهد شد. آنهایی هم که به بهانه ارتباط چند شخص با رهبری، حرکت احمدی‌نژاد را تهمت به شخص رهبری می‌دانند، فراموش نکنند که منصوبین رهبری در مجمع تشخیص مصلحت و دفتر بازرسی و…، معصوم نیستند و فرزندانشان می‌توانند دست به هر خطا و مفسده‌ای بزنند (که در این سال‌ها  زده‌اند). فساد آقازاده‌ها در همه‌جای دنیا اتفاق می‌افتد؛ با این تفاوت که در کشورهای پیشرفته، شخص فاسد را محاکمه می‌کنند، نه اینکه به بهانه زیر سوال رفتن کل سیستم، جلوی افشای مفاسد را بگیرند.

ملاک تشخیص صحت هر سخنی نظر رهبر ی نظام است. به نظر بنده مشکل در فهم ولایت فقیه و حمایت عملی از ایشان است.

مگر رهبری  معظم به اندازه هاشمی از مسائل مطلع نیست که هاشمی بخواهد به او تذکر دهد.

آقایان اساتید اخلاق! اگر احمدي نژاد نمي‌گفت، تاريخ مي‌نوشت و نسل‌هاي بعدي بر سكوت همگان نفرين مي‌كردند.

احمدی نژاد بغض فروخورده محرومان را منفجر کرد.

احمدی‌نژاد ماهیت غبارگونه‌ی این هیاهوی سبز را شناخت و تنها کاری که کرد، فرونشاندن این غبار بود. ماهیت حباب‌وار این هیاهوی سبز ایجاب می‌کرد که با سر سوزنی فرونشیند و با سر سوزنی فرونشست.

آقایان: احمدی‌نژاد حتی در افشاگری خویش نیز سخن تازه‌ای نگفت. او تنها سخنانی را که در یک محفل خانوادگی، یک جمع 5 نفره در تاکسی و یا یک صف چند نفره مقابل مغازه نانوایی مطرح می‌شود، باز گو کرد. او از شبکه قدرت و ثروتی سخن گفت که بارها و بارها موضوع بحث جمع‌های کوچک مردم بوده است، با این تفاوت که او در جایگاه نماینده ملت، نه بر مبنای شنیده‌ها، که اینک از روی شواهد، ناگفته‌های ملت را از زبان آنان و به نمایندگی از آنان مطالبه می‌کرد.

البته هر جراحي تب هم دارد، نقاهت هم خواهد داشت ولي اين انقلاب انقلاب خميني(ره) است. اين انقلاب بر آمده از ارواح پاكي است هيچ واژه‌اي جز خلوص الهي تفسير كننده آن نيست و بايد هر چه بيشتر پيش رود، خالص‌تر و پاك‌تر شود و مطمئن هستیم در اين مقطع زماني بايد تصفيه شويم، آزمايش شويم و مردان و زنان پاك به حركت ادامه دهند و نسل پاك تر انقلاب اين امانت را تحويل بگيرند و خالص‌ها بمانند.

اما آنچه تفسیر به رای شد و باعث شگفتی مجامع علمی و برخی علمای دین و فضلای آگاه به مبانی دین و حکومت اسلامی بود این نکته است که آیا واقعا افشاگری در همه جا حرام است. برای آگاهی از انحراف و اشتباه در این مساله با هم به چند مساله فقهی توجه کنیم:

1- شرط لزوم اشاعه‌ی فحشا:

اگر مصلحت اهمی که مقدم بر مفسده‌ی اشاعه‌ی فحشا است، جلو آید، آن کار جایز بلکه در بعضی از موارد لازم است؛ نظیر این که اگر اشاعه‌ی فحشا نکند، جان او یا ناموس او در خطر واقع شود و یا به واسطه‌ی اشاعه‌ی فحشا بتواند جانی یا ناموسی را نجات دهد و یا بتواند کسی را که مضّر برای دین است، رسوا و کارش را خنثی کند؛ در این موارد و نظایر آن اشاعه‌ی فحشا جایز بلکه لازم است.

اعتقاد ما این است که نه تنها مال و آبرو و ثروت مردم در خطر است بلکه آبروی اسلام و ناموس شیعه به خطر افتاده است.

در روایات ما آمده است که حکومت ها با کفر ممکن است بماند ولی با ظلم نمی ماند.

2- شرط وجوب تهمت زدن:

اگر مصلحت اهمی که مقدم بر مفسده‌ی تهمت باشد، پیش آید، آن تهمت جایز بلکه در بعضی موارد واجب می‏شود؛ مثلاً اگر کسی مضر برای اسلام است و مردم را از دین منحرف می‏کند و چاره‏ای جز تهمت برای اسکات او نباشد، تهمت به اندازه‏ای که او را ساکت کند، جایز بلکه واجب است؛

3- شرط وجوب غیبت کردن:

اگر مصلحت اهمی که بر مفسده‌ی غیبت مقدم باشد، مترتب بر غیبت شود، آن غیبت جایز بلکه در بعضی از موارد لازم است؛ مثلاً شکایت مظلوم از ظالم نزد افرادی که قدرت بر رفع آن داشته باشند، جایز است؛ چنان که غیبت افرادی که ضرر برای دین یا جامعه‌ی اسلامی دارند، جایز بلکه واجب است. و همچنین اگر کسی بداند ازدواج یا رفاقت کسی موجب ضرر و زیان مالی یا دینی یا اخلاقی برای شخصی است، جایز بلکه لازم است که به آن شخص تذکر دهد؛ زیرا ارشاد جاهل جایز بلکه لازم است، خصوصاً اگر از او مشورت شود و برای تحقیق از او سؤال شود. و همچنین تضعیف گفته‏های علمی و تضعیف راویان روایات معصومین‏ علیهم‌السلام به مقداری که حق ظاهر شود، جایز است.

4- شرط وجوب فتنه‌گری:

اگر مصلحت اهمی که بتواند مقدم بر مفسده نمامی باشد پیش آید، نمامی جایز بلکه گاهی واجب می‏شود، مثلاً اگر بتواند به واسطه فتنه‏گری شخص مفسدی را از پست کلیدی که دارد بر کنار کند، آن نمامی جایز بلکه واجب است، و همچنین اگر بتواند به واسطه نمامی رابطه بین دو اجنبی را که تماس نامشروع دارند قطع کند، آن نمامی جایز بلکه از باب نهی از منکر واجب است، و همچنین اگر بتواند به واسطه نمامی، جانی یا ناموسی را از خطر نجات دهد و یا اگر نمامی نکند جانی یا ناموسی در خطر واقع می‏شود، آن نمامی جایز بلکه واجب است.

از همه عزیزان  تقاضا داریم با رجوع به فتاوا و استفتائات مراجع معظم تقلید اخلاق اسلامی را بشناسند و به اساتید جدید اخلاق یادآوری کنند.

آقایان:در قرآن کریم تجسس یکی از عوامل اختلاف نامبرده شده، اما اشاره گردیده كه وقتی در ارتباط با حکومت و مصلحت عمومی جامعه باشد باید افشا گردد و این عین اسلام است.

چطور ممکن است در جامعه اسلامی دزد فقیری که 50 هزار تومان سرقت می کند روانه زندان شود ولی سارقان اموال میلیاردی به خاطر مصلحت معرفی و محکوم نشوند.

در پایان، ما معتقدیم اگر افشاگری دکتر احمدی نژاد نبود و همین اخلاق اسلامی که تعریف می کنند در فضای جامعه باقی می ماند  دستگاه قضایی نمی توانست با قاطعیت و جسارت، اتهامات بیان شده را پیگیری کند؛

چنانچه مقام معظم رهبری فرمودند:

به اعتقاد من مرکزی که باید مبارزه با مفاسد اقتصادی را دنبال کند دولت است و قوه قضاییه در مرحله آخر قرار می گیرد. باید دولت سینه سپر کند و به میدان بیاید و مبارزه با مفاسد را به جد بخواهد. 

 لذا ما احمدی نژاد را جهاد گر دهه چهارم انقلاب می­نامیم.[5]

 

[1] - خاطر نشان می شود که از سوی هر سه کندیدای ریاست جمهوری مقابل دکتر احمدی نژاد لفظ دروغگو بودن او تکرار می شود و در سایت ها و مقالات و روزنامه ها دائما در حال تکرارا ست.

[2] - تحف العقول، ابن شعبه حرانی، ص 144 .

[3] - کافی، محمدبن یعقوب کلینی، ج‏8، ص‏67; نهج البلاغه، خطبه 16 .

[4] - انساب الاشراف، بلاذری، احمد بن یحیی، ج‏2، ص‏390 .

[5] - حجت الاسلام سید سلمان ذاکر کارشناس حقوق اسلامی و عضو کمیسیون حقوق قضایی مجلس شورای اسلامی گفت: همین که در جامعه اسلامی نتوانیم افرادی که چشم طمع به اموال دارند با افرادی که خالص هستند تفکیک و محاکمه کنیم، قطعا به ضرر جامعه خواهد بود از این رو سزاوار است موارد عنوان شده از سوی رییس جمهور نسبت به مفسدین اقتصادی پس از پایان انتخابات و هیاهوی انتخاباتی با جدیت مورد ارزیابی و رسیدگی قرار بگیرد.

 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

  *پیوست به مطالب بالا جهت مطالعه امت اسلامی

نامه جمعی از طلاب و فضلای حوزه علمیه خطاب به رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام:

چرا حاضر نیستید با روش امام(ره) در باره شما عمل شود

خبرگزاری رسا ـ در پی انتشار نامه حجت الاسلام و المسلمین هاشمی رفسنجانی به مقام معظم رهبری، جمعی از طلاب و فضلای حوره علمیه قم در نامه ای سرگشاده به وی مطالبی را تشریح کردند.